ఆశల పొలం – ఒక సామాజిక-మనోవిజ్ఞాన కథ

రాయలసీమలోని ఒక చిన్న గ్రామంలో ఇద్దరు రైతులు ఉండేవారు. ఒకరు లింగయ్య, మరొకరు నరసయ్య. ఇద్దరికీ మంచి భూమి, పంటలు ఉన్నాయి. కానీ వారి మనసులు మాత్రం వేరు.

లింగయ్యకు భూమి అంటే జీవితం. అతను భూమిని తల్లి లాగా చూసుకునేవాడు.

కానీ నరసయ్యకు భూమి అంటే అధికారం. అతను ఎప్పుడూ ఇతరుల పొలాలపై కన్నేసి ఉండేవాడు.

గ్రామంలో పెద్దలు చెప్పేవారు:

“నరసయ్య ఆశ పొలంలో పుట్టిన కలుపు మొక్కలాంటిది – అది పెరిగితే పంటను మింగేస్తుంది.”

రోజులు గడిచాయి. నరసయ్య తన పొలానికి కంచెలు పెంచుతూ, ఇతరుల పొలాలను కూడా తనవిగా చేసుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. అతని మనసు నిండిన గోదాములా కనిపించినా, లోపల తృప్తి లేని ఖాళీ బావిలా ఉండేది.

ఒకసారి గ్రామంలో నీటి సమస్య వచ్చింది. అందరూ కలిసి బావి తవ్వాలని నిర్ణయించారు. లింగయ్య ముందుకు వచ్చి సహాయం చేశాడు. కానీ నరసయ్య మాత్రం తన భూమి గురించి మాత్రమే ఆలోచించాడు.

ఆ రోజు గ్రామ పెద్ద ఒక మాట చెప్పారు:

“భూమిని జయించిన రైతు గొప్పవాడు కాదు; తన ఆశను జయించిన రైతే నిజమైన రైతు”.

కాలం గడిచింది. నరసయ్యకు చాలా భూమి వచ్చింది. కానీ గ్రామంలో అతనికి గౌరవం లేదు. లింగయ్యకు భూమి తక్కువే అయినా, గ్రామంలో అందరి గౌరవం ఉంది.

అప్పుడు నరసయ్యకు అర్థమైంది –

భూమి ఎక్కువగా ఉండటం మనిషిని పెద్దవాడిని చేయదు; మనసు పెద్దగా ఉండటం మాత్రమే నిజమైన సంపద.

నీతి:

ఆశ ఎక్కువైతే భూమి కూడా సరిపోదు;

తృప్తి ఉంటే చిన్న పొలం కూడా స్వర్గం అవుతుంది.